Od czego zacząć sesję nauki?
Zamień ogólny zamiar „pouczę się biologii” na sprawdzalne zadanie, na przykład „wyjaśnię, czym różni się zapylanie od zapłodnienia”. Wybierz niewielki fragment podręcznika i przygotuj pytanie przed czytaniem. Dzięki temu masz kryterium zakończenia pracy.
Jak wygląda odtwarzanie z pamięci?
Przeczytaj fragment, odłóż źródło i odpowiedz bez zaglądania. Możesz mówić, pisać albo narysować schemat. Potem otwórz materiał i sprawdź znaczenie pojęć, związki oraz brakujące kroki. Trudność odpowiedzi jest informacją o tym, do czego trzeba wrócić.
Zamiast kolejny raz czytać opis rewolucji przemysłowej, odpowiedz na trzy pytania: jakie warunki umożliwiły zmianę, jak zmieniła się praca i jaki był skutek dla życia w miastach? Porównaj odpowiedź z podręcznikiem. Dla każdego pominiętego związku dopisz jedno zdanie wyjaśnienia.
Co zmienić w zwykłych notatkach?
Obok notatki dopisz pytanie, na które ona odpowiada. Na kolejnej sesji zasłoń treść i wykorzystaj samo pytanie. Odpowiedź „kojarzę to” zastąp krótkim wyjaśnieniem lub rozwiązaniem zadania. Jeśli uczysz się procedury matematycznej, sprawdź ją na nowym przykładzie, a nie tylko na obejrzanym rozwiązaniu.
Jak rozłożyć powtórki?
W przeglądzie Dunlosky’ego i współautorów (2013) ćwiczenia polegające na sprawdzaniu wiedzy oraz nauka rozłożona w czasie otrzymały wysoką ocenę użyteczności. Nie wynika z tego jeden obowiązkowy rytm dla wszystkich. Długość przerwy trzeba powiązać z trudnością materiału i tym, jak długo chcesz go pamiętać.
Użyj planera powtórek jako punktu startowego. Podczas kolejnego spotkania z materiałem zacznij od próby odtworzenia, a dopiero potem zaglądaj do notatek.
Jak ocenić, czy metoda Ci pomaga?
Ustal własne pytania sprawdzające i wróć do nich po kilku dniach. Zapisz, które odpowiedzi były poprawne, a które wymagały podpowiedzi. Sprawdź również nowe zadanie, żeby nie mierzyć wyłącznie zapamiętania konkretnego przykładu.
Jeżeli plan jest zbyt obszerny, zmniejsz porcję materiału. Jedna wykonana sesja z odpowiedzią i poprawką daje konkretną informację o nauce. Samo wypełnienie czasu przy biurku jej nie daje.
Dunlosky, Rawson, Marsh, Nathan i Willingham (2013): Improving Students’ Learning With Effective Learning Techniques. Przykłady i proponowana organizacja sesji są opracowaniem na potrzeby Trenuj naukę.